by Mike Sanchez
Quiet quitting: giving the bare minimum effort without going “above and beyond what a job requires.
Una ko itong narinig sa isang Singaporean news agency. Widespread phenomenon ito sa China that year. Pero habang tumatagal, hindi na lang ito isang overseas phenomenon. Nangyayari din ito locally.
Maraming dahilan bat quietly ay quitting ang maraming tao: burnout, overwork, lack of recognition, among others.
Madaling i-criticize ang younger generation, especially kung ikaw ay nasa older generation, lumaki during Martial Law years, sa dekada na walang economic uncertainty, madalang ang job opportunities, at talamak ang kahirapan. May pagpapahalaga kasi ang older generations sa resiliency at loyalty.
Recently, may mga nakausap akong ilang former, young colleagues ko sa office who told me they were quiet quitting.
And here’s where quiet quitting starts: poor communication.
Older generation: Quiet quitting does not happen because of generational cohort. O dahil entitled ang younger generation. O dahil wala silang tyaga.
It happens because of a lack of understanding.
Yes, totoo ang generational gap. Pero ito ay gawa ng communication gap.
Tayong nasa older generation, guilty ang ilan sa atin sa “quiet coping”, meaning, coping instead of communicating. You’d rather cope and not talk about the issue, sacrificing the opportunity to completely understand their situation.
Payo ko sa younger generation: kailangan pa din nating i-communicate ang nararamdaman natin with utmost respect sa mga nakakatanda. Nang may pasensya.
Bakit? Dahil pinagpasensyahan tayo ng Diyos.
Nagpasensya si Jesus ng sobra-sobra sa atin. Walang hanggang pag-unawa ang ibinibigay Nya sa atin.
Hanggang ang pasensya na ito ay nagdala sa Kanya sa krus, para sa kaligtasan nating lahat.
#GOTO #GodOfTheOrdinary #WFALoveConnects
